Merhaba Nurgül, kendini kısaca okurlarımıza tanıtır mısın?

Merhaba adım Nurgül Güler, 23 yaşındayım ve Almanya’nın eski başkenti olan “Bonn”da ailemle beraber yaşıyorum.
Manga ile nasıl ve ne zaman tanıştın?
5-6 yaşlarında olmam gerekir ki, çok buğulu hatırlıyorum. “Georgie” diye bir anime vardı. Orda karakterlerin gözleri o kadar büyük ve o kadar güzeldi ki beni çok büyülemişti. O günden beri hep o tarzda çizerdim…yani manga tarzında ama isminin manga olduğunu 13-14 yaşlarında Sailor Moon ile yani “Ay Savaşçısı” ile öğrendim. Almanya’da ilk çıkan mangalardan biriydi. O ve “Dragon Ball” gerçekten elime alabilip okuyabildiğim ilk mangalar oldu.

Seni Schwarzer Turm’un Paper Theatre adlı manga dergisi ile tanıdık. Manga-ka yolculuğunu okurlarımıza kısaca anlatır mısın?
13 yaşımda çizim tarzıma bir isim koyduktan sonra, çok çalıştım. Manga nedir? Nasıl yapılır? vs. Hikayeler yazmayı zaten çok sevdiğim için “sadece” çizim ile birleştirmem gerekiyordu. Bunu kavradıktan sonra çalışmaya ve geliştirmeye başladım tarzımı (ve bu çalışma 8 yılımı aldı) sonra Schwarzer Turm’u bir arkadaşım tavsiye etti. Manga dergisi olan Paper Theatrede yer almamı istedi. Ben de denerim dedim çizimlerimi yolladım ve alındım. İlk kısa hikayemi orda çıkardım.

Paper Theatre’den sonra Blüten Träume adlı projede gördük seni. Bu iki projeden önce her hangi bir manga çizim yarışmasına katıldın mı?
Evet bir çok yarışmaya katıldım, hatta 2002 yılında küçük bir ödül kazandım MangaMagie yarışmasında.(Çizimler çok kötüydü ama herhalde hikaye jürinin hoşuna gitmişti) Ondan sonra 2006’da Connichinin her yıl düzenlediği Doujinshi-yarışmasında en güzel eserleri içeren MangaMixx2 kitabında “Riteo” diye 16 sayfalık bir çalışmam yer aldı.

Schwarzer Turm’da kendi isteğin ile mi yer aldın, yoksa bunun için bir teklif geldi mi?
Arkadaşımın zoruyla, tavsiyesiyle ve onun hatırına katıldım aslında. Ben henüz dışarıya açılmanın vaktinin geldiğini düşünmüyordum…kendimi yüzde yüz iyi bulmuyordum ama o çok ısrar etti. Derginin formatı da hoşuma gidince hadi dene bakalım dedim.

Paper Theatre’nin 4. sayısında yer alan Out! adlı kısa eserini okurlarımıza kısaca anlatır mısın?
Çok komedi bir eser ve bir çok ağarmış saçıma neden olan 30 sayfalık kısa bir hikayedir “Out!”. Samai isimli bir kız, okulun en korkulu rüyası olan iki süper zekalı acayip çalışkan ve tamamıyla Seme olan ikiz kardeşlerin tek ve tek küçük kız kardeşidir. Ağabeyleri ne kadar Seme ve düzgün ise. Samai o kadar çılgın ve düzensizdir. Ve o abilerinin bu kadar titiz ve ders düşkünü olmasından hiç mi hiç hoşnut değildir. Her zaman sevgi dolu yakışıklı ve “normal” abilere sahip olmak istemiştir ama onları bir türlü değiştirememiştir. Bu korkunç ikizlerin sağ kolları olan tıpatıp onlara benzeyen “Han” isimli bir çocuk ise Samai’ye aşıktır ve her fırsatta ona evlenme teklifi eder. Samai ise ondan hiç hoşlanmaz ve her gördüğünde ondan kaçar(fakat yakalanır). Onun aşkla meşkle uğraşacak aklı yoktur çünkü tek derdi abilerini nasıl “kurtaracağıdır”. Bu durumda Han yine ilan-i aşkında onun için her şeyi yapma sözünü verince aklına bir fikir gelir, ve Han’ın yardımını ister. Han ise karşılığında Samai’nin hoşuna gitmeyecek bir şey ister… Tipik Shoujo ama bu sefer çirkin ördek yavru-misalini kız olarak değil erkek olarak değerlendirmek istedim ve ortaya bu eser çıktı.

Senin için Out! neyi ifade ediyor?
İlk eserim ilk mangam ve bu yüzden çok ayrı bir yeri var “Kariyerimde”. Bu eser beni okurlarla ilk buluşturan beni tanıtan ve bana ilgi duymaya çağıran bir eser. Acemiliğimi bütün hataları onda yaptım ondan çıkardım. Ve manga yapmanın ne kadar zevkli bir şey olduğunu onunla gördüm. Out! menim için manga-ka olma yoluna atılan ilk adımımı ifade ediyor.

İkinci eserin yine Schwarzer Turm yayınevi olmak üzere Blüten Träume adlı manga dergisinde yer aldı. Lemon Passion eserini kısaca okurlarımızla paylaşır mısın?
Natsuki 17 yaşındadır fakat yaşından küçük gösterir(çünkü boyu da öyledir) Bu yüzden çok takıntılıdır ve her sinirlendiğinde veya bir şeye kızdığında direk limon yer. Bir gün en iyi arkadaşı Kyoko onu iki kişiyle tanistırır biri yeni erkek Arkadaşı Ruidir digeri ise onun en iyi arkadaşı Yojidir. İlk buluşmalarında Yoji, Natsuki’yi yanlışlıkla (doğal olarak aslında) ilkokul öğrencisi sanır ve böylece Natsuki’nin krizine şahit olur. Natsuki ilk bağırıp çağırdıktan sonra limonunu çıkarıp yer. Nerden bilebilirdi ki Yoji’nin limonlardan inanılmaz derecede nefret ettiğini? Bir çığlık duyulur ve o gün bu gündür birbirlerinden nefret ederler. Yoji onun boyuyla dalga geçer, Natsuki ise karşılığında ona, önünde limon yiyerek, eziyet eder. Peki bu kedi köpek oyunu nereye kadar sürecektir? Bu takıntıları olmasaydı başka türlü bir ilişkileri olur muydu? Lemon Passion iki kişinin takıntısını anlatan ve bu takıntılara rağmen birbirine aşık olan iki genç öğrencinin öyküsüdür. Bence aşkı tam anlamıyla anlatan bir öykü…nefret ettiğiniz bir alışkanlığı olduğu halde (kendine ve çevresine zarar vermediği sürece tabiki^^°) Aşık olduğunuz kişiyi her haliyle sevebilmek, kabullenmek onun kendisi olduğu için sevebilmek gerçek aşktır, bence.

Lemon Passion, Out! mangasının çizimine göre daha iyi ve kaliteli. Out!’dan sonra çizimlerinin üzerinde daha fazla çalıştın mı?
Çalışma denilemez aslında. Sadece Out! da yaptığım hataları tekrarlamamak için gayret gösterdim. Out’tan sadece 6 ay sonra Lemon Passion’a çalışmaya başladım. O zaman içerisinde başka bir proje hazırlıyordum ve karakter desenleri çıkarıyordum.

En son eserin, yani Lemon Passion shoujo türü. Shoujo favori türlerin arasında diyebilir miyiz? Ayrica klasik shoujo mu yoksa sürprizler ile dolu bir macerayı mı daha çok tercih ediyorsun?
Evet kesinlikle favorim Shoujo. Klasik Shoujo macera ile birleşik olunca daha çok hoşuma gidiyor. Yani sırf klasik, bir zaman sonra bıktırıyor. Sürprizlerle dolu bir Shoujo-macerası her zaman için en güzeli!

Shoujo dışındaki favori türün hangisi?
Shonen; Naruto, One Piece gibi mangalar mesela.

Bu iki eserini yayınladıktan sonra, keşke şunu veya bunu böyle yapmasaydım dediğin oldu mu?
Hmmm. Baya oldu, keşke daha çok arka planlar çizseydim dedim mesela. Veya keşke bu kadar çok folye kullanmasaydım… daha çeşitli perspektifler kullansaydım dedim.

Şimdiye kadar kısa hikâyelerini gördük, ilerde uzun soluklu bir eser ile çıkmayı düşünüyor musun?
Evet kesinlikle. Su an one-shot hikaye düzenlemeleri yapıyorum. Yavaş yavaş gelişerek yukarılara tırmanmak istiyorum.

Sadece sana ait bir eserin henüz çıkmış değil, eğer çıkacak olsaydı konusu ne olurdu?
Konusu yine (nasıl farklı olabilirdi ki?) aşk olurdu. Yine bir Shoujo ama ortam, yer ve konu çok komik ve farklı olurdu.

İlerde Türkiye’de de bazı şeylere imza atmak ister misin?
Çok isterim! Türkçe bir manga mesela. Çok süper olurdu.

Çizim yaparken her hangi bir şeyi ilham kaynağı olarak görüyor musun?
Müzik, ve Kore dizileri.

Nurgül Güler’in çizim günlüğü nasıl gözüküyor?
Aslında günlüğümü eserin hangi tarihte biteceği belirliyor…Dead Line yani xD. 1 Ay zamanım varsa ayarlama yapıyorum. Çünkü günlük sadece 1-2 sayfa çizebiliyorum o da 8-9 saatimi alıyor. Program yapıp her gün aynı şekilde çalışmaya gayret gösteriyorum.

Çizim materyali olarak neler kullanıyorsun?
Kağıt (en az 120 gramlık. Yoksa ince kalemi iyi yemiyor), Basmalı kalem (ön çizimler için), tabi ki silgi, ince-kalem (0,13 mm) çizimler için, ve aynI kalemden 0,35 mm’lik paneller için, cetvel, kesici, folye (gölgeler ve efektler için), beyaz ince kalem(hataları silmek ve ayrı efektler yapmak için).

How to Draw Manga tarzı kitapların yardımını aldın mı veya hala alıyor musun?
İlk başlarda aldım ve çok yardımı oldu, fakat artık kullanmıyorum. O zaman 16 yaşındaydım ama kendi başına çizim yetmiyor “How to Draw Manga” serisinin ilk cildini aldım ve bütün yaz boyu durmadan içindeki çalışmaları tekrarladım. Bir ay öncesi çizimleri sonrakilerle karşılaştırdığımda inanılmaz büyük bir ilerleme söz konusuydu… Herkese tavsiye ederim mutlaka alsınlar!

İdol olarak örnek aldığın, hayranı olduğun bir Manga-ka var mı?
Evet. Mitsuba Takanashi(Crimson Hero), Park so Lee(Goong/Manwha), Lee Young-Hee(You are so Cool/Manwha) ve Yoshiki Nakamura(Skip Beat)….bir değil dört oldu

Geleceğini manga-ka olarak mı sürdürmek istiyorsun? Yoksa başka hedeflerin var mı?
Başka hedeflerim kesinlikle var. Tıp okumak istiyorum… Çok alakasız ama acayip istekliyim. Nerden çıktı bu demeyin her zaman için ilgi duyuyordum ve gerçekleştirmek istiyorum. Bakalım zaman ne gösterecek.

Aile, kızlarının bu manga-ka yolculuğuna destek sağlıyor mu?
Ailem her zaman benim yeteneğimin olduğunu bilir görür ama desteklemezdi. Çünkü emeğimin karşılığını alamayacağımı düşünürlerdi ve hala öyle düşünüyorlar. Gece gündüz mangayla uğraşıyordum ve bu durum onları endişelendiriyordu. “Gerçek” bir meslek edinmemi isterlerdi her zaman. Şuan doktor yardımcılığı olarak meslek görüyorum ve mangayla beraber sürdürmeyi düşünüyorum. Çok yorulacağım kesin ama sevdiğim şeyleri yapıyorum ve mutlu oluyorum.

Manga ile aranın iyi olduğunu biliyoruz. Bu durum anime için de geçerli mi?
Anime olarak sadece Studio Ghibli’nin çıkarttığı filmleri seviyorum, Sen to Chihiro no Kamikushi olsun, Howl’s Moving Castle olsun, Mononoke Hime olsun hepsi benim Favorilerim ve bence en güzel filmleri sadece ve sadece Hayao Miyasaki yapıyor. Başkada ilgilendiğim anime yok açıkçası…(seyretmek için zamanım yok desem daha doğru olur belki).

Favori animelerin ve mangaların neler?
Anime: Howl’s Moving Castle, Manga: Skip Beat, Basara, Crimson Hero, Summer Rain, Naruto

Nurgül Güler’in en büyük hayali nedir?
Tabici iyi bir Manga-ka olmak, zengin, havuzlu villada yaşayan iki çocuklu bir anne, ve müthiş kültür ve ilim bilgisine sahip olan güçlü bir kadın olmak benim en büyük hayalim J

Son olarak, Türkiye’deki anime/manga severlere iletmek istediğin bir mesajın var mı?
Hayallerinize sadık kalın! Hiçbir zaman kendinizi unutmayın. Elde etmek istediğiniz ne varsa gerçekten inanç olduktan sonra mutlaka sahip olabilirsiniz.

NURGÜL GÜLER

 Çoğu kişi gibi güncel güncel takip etmeyip bir anda izledim tüm bölümlerini. Bu OVA serisinde de isminden anlayışılacağı gibi Black Lagoon’un vahşi kadınlarından biri olan Roberta konu alınıyor. Black Lagoon’un birinci sezonunda Roberta’nın gidişi üzerimizde etki bırakmıştı. O muhteşem silah kullanışı muhteşem yakında dövüşü ve bir kaplan kadar yırtıcı olan kişiliği hepimizi büyüleyip “biraz daha olsada izlesek” dedirtmiştir.

Bu ova serisinde Black Lagoon’a olan açlığımız yeterince doyurulmuş. Roberta’yı daha çok görme fırsatımız olmuştur. Hoş en çok sevdiğim karakter kilisedeki Eda olsada…

OVA’nın her dakikası , her sahnesi kendi içinde bir güzel ve aksiyon dolu. 5 bölüm her bölüm 35 dakika olmak üzere bir oturuşta izlenilebilecek cinsten. Özellike final bölümü tam anlamıyla şaheser olmuş. Ormanda gecenin karanlığında Amerikan askeriyle Roberta’nın kapışmasını izlerken sanki televizyonda amerikan filmi izliyormuş havasına girdim.

Ama aslında en beğendiğim ve en mükemmel sahnelerden biri ise 3. bölümdeki Roberta ile adamın sevişme sahnesidir.  Aslında olay yanlızca sevişmek değil oradaki duydu. Kan,sevgi,bağ,yalan vs gibi duygulardı. Her biri birer birer işlenmiş ve hepsi yerinde idi.

Roberta’dan çok bahsettik fakat göz önünde bulundurmamız gereken gene benim favorilerimden biri olan Balalaika vardı. OVA’da Balalaika çok geçmedi fakat onun olduğu yerler ise bambaşka güzellikteydi. Askerleri yönetmesi , Roberta’yı püskürtmesi gibi gözden kaçmayacak sahneler vardı.

Son olarakta size şu ovanın linkini vermek istiyorum. Roberta hakkında. İlk sezonu kapsıyor. Blood Trail’i izlememiş olanlar bakabilir.

Taise şirketi stanbul Boğazı’ndaki tüp geçitleri yapan inşaat firması.

Bugün Adolf Hitler’in yazdığı ya da yazdırdığı Kavgam kitabının Manga adaptasyonunu inceleyeceğiz. Kısa bir yazı olmamakla birlikte boş bir yazı olmayacağını umuyorum. Umarım hepiniz okursunuz.

Öncelikle size Adolf Hitler’i tanıtayım. Adolf Hitler  20 Nisan 1889 ‘da Avusturya’da doğmuş Avusturya asıllı Alman politikacı, devlet adamı ve diktatörtür. (Almanya’nın Cumhurbaşkanı adayı olmak için 1932′de Almanya vatandaşlığına geçmiştir oralara gelicez)

Adolf Hitler başlarda ressam olmak istiyordu. Hatta bu alanda çok özel yetenekleri vardı. İyi resim çizerdi. Fakat babası(Alois Hitler) onun ressam olmasına karşıydı. Onun bir memur olmasını istiyordu. Bu sebeble Adolf ve babası sık sık zıtlaşırdı. Adolf 13 yaşına geldiğinde babasını kaybetti ardından ağır bir ciğer hastalığı geçirip okulundan 1 yıl uzak kaldı sonrasında ise maddi durumlardan dolayı devam edemedi. Annesine bakmak için inşaatlarda çalışmaya başladı.

İş zamanlarında okuduğu kitaplar onu yavaş yavaş Yahudi düşmanlığına itmeye başladı. Yahudilerin her alanda kendilerini kayırdıklarını görmeye katlanamıyordu. Hatta bu durum için söyle demiştir.

“Ne zaman bir tiyatro gösterisi, bir müzik abartılırsa Yahudi yapımı bir şey olduğunu görüyordum. Bunu abartanlar da Yahudilerdi. Birçok alanı ele geçirdikleri için tüm alanlarda birbirlerini kayırıyorlardı. Güzel bir Alman yapıtı 10 üzerinden 5 alamazken Yahudi yapıtları 10 alıyordu. Bu yüzden bir anti-semitist olmaya karar verdim.” 

19 yaşına geldiğinde annesini kaybetti…

Annesi ölmeden önce Avusturya’da Viyana Güzel Sanatlar Akademisine gidip şeçmelere girdi ancak başarısız oldu. Manga’da bu olay annesi öldükten sonra gerçekleşmiştir. Annesi öldükten sonra bavulunu toplayıp Avusturalya’ya geliyor ardından Viyana’da sınava girip başarısız oluyor. Bir moral bozukluğu ile köprü altı gibi bir yere gidip şarapçılarla karşılaşıyor. Beraber içmeye başlıyor aralarından biri Adolf’a şunları söylüyor ;

“ Yahudi ırkı kendi üretimlerini yapmaktan yoksundur fakat biz ari*lerin toprağı işleyip üretmesi sayesinde ekonomi oluşuyor. Oysa yahudiler borçlardan gelen faizlerle elde ettikleri sermayeyle fabrikaların büyük bir kısmını satın alıp biz ariler için ayrıca politik bir gereklilik haline de geliyorlar. Üstelik arilerin dünyaya getirdikleri melezlerle ruhsal olarakda bedensel olarakta bizlere benzemeye çalışıyorlar ve uyandığımızda yahudiler bizim yöneticilerimiz olup KÖLE OLMUŞ OLAN BİZLERİ , MİLLETİMİZİ , KÜLTÜRÜMÜZÜ ÇÖKERTECEKLER” 

*ari : işçi sınıfı

Bu sözler Adolf’un kafasına işliyor ve ırkını Yahudilerden korumak için geri dönüp savaş başlatıyor.

1914′de Hitler 25 yaşında iken Almanya’nın müttefiki olan Avusturya’ya İngiltere , Fransa ve Rus birlikleri savaş açıyor. Yani I. Dünya savaşı başlıyor. Bildiğiniz gibi Almanya , Avusturya , Osmanlı bir olup savaşa katılmıştır.

Hitler’de savaşa katılıyor. Savaş sırasında Hitler’in komutanı hitlere bir mesaj veriyor ve o mesajı karargaha götürmesini emrediyor. Hitler mesajı karargaha götürürken onun o zamanlar en yakın dostu olacak FOXL ile karşılaşıyor.

Ahanda o köpek o köpek…

Ve hitler köpekle beraber mesajı karargaha iletiyor… Ardından Almanya askerleri hitlerde dahil olmak üzere bir sığınakta dinleniyorlar. O sırada huysuzlanan Foxl hitlerin kucağından atlayıp dışarı kaçıyor. Hitlerde peşinden dışarı fırlıyor ve dışarı çıkar çıkmaz füze sığınağı vurup patlatıyor…

Ardından Alman askerleri teslim oluyor Almanya ile beraber Osmanlı yeniliyor ve savaş bitiyor.

5 sene sonra hitler 30 yaşına geldiğinde hala askeriye için çalışmaktadır. Generali bir gün Hitler’e  şehirde bulunan 50ye yakın partiden (partiden kasıt örgütlenmiş insanlardan bahsediyor) en köklü çalışma yapanını bulmasını istiyor.

Hitler misafir kılığında tüm partilerin toplandığı bir mekana giriyor. Tam olarak mekanın neresi olduğunu bilemiyorum ancak Hitler oradaki  konuşmalardan rahatsız olup sinirleniyor. Ve “Siz kimsiniz” sorusunu soran garsona herkes içinde bağırarak

“Bizler…Hepimiz Almanız! Ülkenizi hiçe sayıp başka yerlerde barış içinde yaşayacağınızımı sanıyorsunuz?  Şuan en önemli şey alman kanını korumaktır”

Deyip mekandan ayrılıyor. Hitler’in arkasından biri daha çıkıp Hitleri durduruyor. Hitlerin eline bir broşür sıkıştırıp “Lütfen partimize uğra” diyor. Fakat hitler hiç umursamayıp broşörü cebine koyuyor.

Hitler akşam evinde yattığında gözü broşüre kayıyor… Broşür’deki “Siyasal Uyanış” yazısı dikkatini çekiyor ve ertesi gün partiye uğruyor. Partinin 5-6 kişilik bir parti olduğunu görüyor. Hemen ortaya bir  fikir koyuyor. Reklam fikri. Herkes ortaya 3er 5er birşey koyuyor ve broşürler basılıyor. Basılan broşürler halka dağıtılıyor ve parti git gide büyüyor.

Yapılan reklamlar sayesinde 100den fazla kişi partiye geliyor. Hitler hepsinin karşısına çıkıyor ve konuşmasını yapıp. Almanya’nın yenilmesinden tutup , Almanya ekonomisinin çökmesine kadar herşeyin sorumlusu Yahudiler olduğunu söylüyor ve orada bulunan bütün herkes Hitler’in sözlerini destekleyip Yahudilere karşı cephe alıyorlar ve parti git gide büyüyor.

Sonrasında partinin başına Hitler geçiyor ve partinin adını Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi olarak değiştiriyor. Yani hepinizin bildiği kısaltmasıyla NAZİ.

Bir çok olaylardan sonra (mangayı okuyacağınızı var sayıyorum ve lafı uzatmıyorum) Hitler devrim yapmaktan ülkeyi bölmeye kalkışmaktan içeri giriyor ve içeride Mein Kampf  yani Kavgam kitabını en sadık dostu Rudolf Hess’e yazdırıyor.

Manganın çizeri gizli tutulmakla birlikte amacı Japon çocuklara Alman tarihini öğretmek olarak geçiyor.

Kavgam kitabı Türkiye’de dahil olmak üzere bir çok ülkede satışı yasaktır , bilginize.

Umarım yazımı okumuşsunuzdur. Bana yazmak zor gelmedi size okumak zor gelmesin lütfen , iyi günlerde kalın…

Ara ara herkesde animelerden soğuma dönemi olur bilirsiniz. Bir hevesle dalarsınız animelere izler izler sıkılırsınız. Sanırım banada bundan oldu. Manga okumayı bile kestim ki kült olan Naruto/Bleach’ı bile kaç bölümdür okuyamıyorum.

Aslında bu soğumanında bahane olduğunu düşünüyorum  , asıl sebeb ise tvdeki diziler. Garip bir şekilde dizilere odaklandım ve sürekli onları izliyorum. Haliyle bir dizi 1-2 saat olunca anime izlemeye vakit kalmıyor. (3-4 dizi birden takip ediyorum )

Soğumadan önce ne son izlediğim animeler şunlardı Black Lagoon – Roberta’s Blood Trail  , Guilty Crown , Bakuman Second . Hepside şahane seriler. Guilty Crown bittiğinde yada bitirebildiğimde kısa bir tanıtım yapmayı çok istiyorum. Çünkü geçtiğimi sezonun en iyi animelerinden biriydi. Code Geass ile benzerliği ise seyircileri kendine dahada bir çekti.

Şuanlarda gündemden ve haberlerden pek bir haberim yok , tek bildiğim Kış sezonunun biraz olsun iyi geçeceği.(kış sezonu için sağdaki sezon animeleri kategorisi) Another , Toradora , K-ON Movie , Usagi Drop special vs gibi animeler bu sezon karşımızda olacak.

Son olarak Blood-C: The Last Dark Anime filmi çıkıyor bir sonraki yazıda onun fragmanını koyacağım.

Oyunun hikayesi, animeye paralel gidiyor. Oynamak gayet eğlenceli fakat beni sıkan nokta oyunun kendini tekrarlaması oldu.

 Oyunda karakterlerin ayrı vuruş şekilleri ve comboları bulunuyor. Oynayabildiğim kadarıyla görevleri Ed. Ve Al. olarak yapıyoruz fakat sadace Ed. ile yapılan dövüşler yok değil.

Benim en sevdiğim animasyon ise uçan tekme oluyor. Oyunun açılışındaki alıştırma kısmından beri çokça kullandığım bir hareket, özellikle zıplayan düşman karakter üzerinde fazlasıyla etkili.

Yükleme aralarındaki fotoğraflar ise seriyi izlediğim günlere döndürdü beni, hoşuma gitti.

PSP sahibiyseniz ve hâla bu oyunu oynamamışsanız size öneriyorum. İyi oyunlar.

İlk 4 cildini tek seferde çıkaran Arkadaş Yayınevi Aralık ayından itibaren her ay tek cilt olmak üzere seriyi bitirmeyi hedefliyor.

Fiyatla standart(10tl) olmakla birlikte internetten alındığı taktirde 6.50 liraya geliyor. E tabi bizde hemen aldık.

Van’da ki yaşanan deprem için Japon kardeşlerimiz Tokyo’da ki Türkiye Büyükelçiliğinin posta kutusuna içinde para ve destek mesajları olan zarflar bırakılıyormuş.

Zarflardaki notlarda 5 yaşındaki bir çocuğun “Ganbatte Türkiye” (Elinden geleni yap, Başar Türkiye) notu en dikkat çeken not oldu.

Gelen mektupların çoğunda ” Mart’ta olan Japonya depreminde bize yardım ettiğiniz için size minnettarız ” gibi mektuplar bulunmakta.

Dikkatimi çeken mektuplardan bir tanesi ise
“Öncelikle başsağılığı diliyorum. Aynı yılda aynı kıtanın iki farklı ucunda büyük felaketin olmasına çok üzgünüm. Mesleğim öğretmenlik (lisede dünya tarihi) olduğundan ülkenizin tarihi, Türk insanların cesaretini, Atatürk’ün büyüklüğünü de iyi biliyorum. En kısa zamanda mağdurların hayatının normal hale gelmesini diliyorum ve iki ülke arasındaki dostluğunun daha da gelişmesini diliyorum”

Teşekkürler Japonya teşekkürler kardeşlerimiz.